Rękawice robocze

Rękawice robocze chronią ręce przed:
> zabrudzeniem,
> działaniem substancji chemicznych,
> promieniowaniem łuku elektrycznego,
> odpryskami metali,
> obrażeniami skóry spowodowanymi ostrymi krawędziami, gorącymi elementami oraz otarciami i zadrapaniami.

 

Przykłady wyboru rękawic:
Rodzaj pracy Właściwe rękawice do pracy
Spawanie, cięcie gazowe i inne prace pożarowo niebezpieczne Rękawice skórzane palcowe, długie, z wyścieleniem
Prace monterskie (wnętrza, maszyny i rury) Rękawice skórzane palcowe, krótkie, z / bez wyścielenia
Prace monterskie (wnętrza, maszyny, rury, wentylacje itd.) Rękawice monterskie
Blacha cienka i roboty wentylacyjne Rękawice ochronne przeciwcięciowe
Praca w mokrych i wilgotnych wa­runkach PVC- lub z powłoką nitrylową
Stosowanie rozpuszczalników i olejów PVC-olejoodporne
Malowanie i obróbka powierzchniowa Specjalne rękawice
Prace dźwignicowe, takelarkie oraz prace inne nie wymienione powyżej Rękawice właściwe do wykony­wanych prac
Jeśli potrzebujesz ochrony dłoni pod rękawicami (wkładki) Rękawice bawełniane
 

W zależności od rodzaju wykonywanej pracy, w celu ochrony rąk używaj skórzanych rękawiczek lub rękawic ochronnych. Podczas prac spa-walniczych używa się atestowanych długich rękawic. Podczas prowa-dzenia prac pożarowo niebezpiecznych możesz używać oprócz rękawic ochronnych również skórzanego rękawa i fartucha. Podczas wyko¬nywania prac z użyciem ostrych przedmiotów (np. w szybach wenty¬lacyjnych) zalecane jest stosowanie specjalnych rękawic chroniących przed skaleczeniami.
Rękawiczki bawełniane powlekane tworzywami syntetycznymi lub ręka-wice gumowe są odpowiednie do wykonywania pracz użyciem substancji chemicznych. Dobór właściwych rękawic,które należy nosić podczas ob-chodzenia się z daną substancją chemiczną skonsultuj z przełożonym.

Każdy z nas doskonale wie, że praca stanowi wybitnie ważny element naszej codzienności. Można śmiało zaryzykować twierdzeniem, że kto nie posiada niezwykle pewnego miejsca pracy ni jest w stanie dobrze zadbać o własną przyszłość. W tym przypadku rzecz jasna takie stwierdzenie jest powiedziane poniekąd na wyrost, niemniej jednakże bezsprzecznie posiada w sobie ziarenko prawdy. Idąc dalej tym tropem, niesłychanie dużym zainteresowaniem osób cieszy się praca manualna, która do wielu lat bez wątpienia narzeka na niezwykle duży brak specjalistów.

rekawice-robocze

Dla wielu branża manualna bez wątpienia jest tematem wciąż zagmatwanym, niemniej natomiast istnieją pewne dawki wiedzy, dzięki którym stan faktyczny z pewnością ulegnie zmianie.

Dla wielu z nas praca fizyczna bez wątpliwości uznawana jest za bardzo prostą, niemniej natomiast często jest to jedynie złudne mniemanie. Zachowanie bowiem bardzo ważnych standardów bezpieczeństwa w szeregu przypadków jest bardzo trudnym zadaniem, wobec tego też koniecznie musimy zaopatrzyć się w odpowiednie oprzyrządowanie, dzięki któremu bez wątpienia nasze ciało będzie w dużej mierze zabezpieczone przed działaniem w wielu przypadkach czynników niszczących mogących bardzo negatywnie wpłynąć na nasze zdrowie. W tym miejscu bez wątpienia swojezastosowanie znajdą rękawice robocze, które tak w szeregu przypadków są przez nas wybierane jako środek ochronny. W zależności od charakterystyki naszej pracy z pewnością przydatne będą rękawice termoodporne (więcej informacji odkryjesz w tym miejscu: http://gvarant.pl/rekawice-robocze/rekawice-ocieplane-i-termoodporne/), które zagwarantują ochronę naszym dłoniom przed nadmierną temperaturą, która jak wiadomo jest wybitnie niszczącym czynnikiem zewnętrznym.

Jeżeli nasza praca wymaga od nas obcowania z niezwykle wysokim napięciem to na pewno swoje zastosowanie znajdą rękawice elektroizolacyjne, które stanowią doskonały izolator. Jeżeli zależy nam na naszym zdrowiu bez wątpienia musimy uczynić wszelkie wysiłki, aby było ono w możliwie największy sposób zabezpieczony. W praktyce jest oto niezmiernie łatwe zadanie, w następstwie tego też koniecznie musimy przystąpić do jego realizacji, jeżeli zależy nam na dobrych efektach wraz z zachowaniem standardów bezpieczeństwa.

0 Comments
Luty 25, 2015

RĘKAWICE OCHRONNE wymagania dla czynników gorących

RĘKAWICE OCHRONNE DLA PRACOWNIKÓW PRZEMYSŁU NARAŻONYCH NA DZIAŁANIE CZYNNIKÓW GORĄCYCH– WYMAGANIA
Wymagania ogólne dotyczące rękawic ochronnych o różnym przeznaczeniu, w tym zapewniających ochronę przed czynnikami gorącymi, są opisane w normie PN-EN 420.

Wymagania szczegółowe, charakterystyczne dla ochrony przed zagrożeniami termicznymi, jak gorąco i ogień, w odniesieniu do rękawic są zawarte w normie PN-EN 407 [11] i dotyczą one następujących parametrów ochronnych:
• zachowanie się podczas palenia,
• odporność na ciepło kontaktowe,
• odporność na ciepło konwekcyjne,
• odporność na ciepło promieniowania,
• odporność na drobne rozpryski stopionego metalu,
• odporność na duże ilości stopionego metalu.
Norma PN-EN 407 znajduje zastosowanie do różnego rodzaju rękawic, które w zależności od przeznaczenia określonego przez ich producenta charakteryzują się jedną, kilkoma lub wszystkimi ww. właściwościami ochronnymi. W przypadku tej grupy rękawic nie jest wymagane spełnienie określonych wymagań dla wszystkich wyżej wymienionych właściwości ochronnych, ale dla tych, które znajdują odzwierciedlenie w przewidywanym zakresie stosowania rękawic.

 

Należy podkreślić, że na dzień dzisiejszy nie istnieje żadna europejska norma zharmonizowana z dyrektywą, w której zostałyby opisane wymagania i metody badań rękawic przeznaczonych dla specyficznej grupy zawodowej, jak hutnicy czy odlewnicy. Istnieje natomiast oddzielny dokument normatywny (PNEN 12477 [12]), w którym znajdują się wymagania i metody badań w odniesieniu do rękawic przeznaczonych dla spawaczy. Zgodnie z wymienioną normą w zależności od skuteczności rękawice ochronne dla spawaczy są klasyfikowane wg dwóch typów:

• typ A: zapewniające mniejszą zręczność (o wyższym poziomie wymagań w zakresie właściwości ochronnych),
• typ B: zapewniające większą zręczność (o niższym poziomie wymagań w zakresie właściwości ochronnych).
Zgodnie z normą PN-EN 12477 rękawice spawalnicze powinny charakteryzować się następującą skutecznością w zakresie odporności na działanie czynników gorących:
• rękawice typu A:
– zachowanie się podczas palenia: co najmniej 3. poziom skuteczności,
– odporność na ciepło kontaktowe: co najmniej 1. poziom
skuteczności,
– odporność na ciepło konwekcyjne: co najmniej 2. poziom skuteczności,
– odporność na drobne rozpryski stopionego metalu: co najmniej 3. poziom skuteczności,
• rękawice typu B:
– zachowanie się podczas palenia: co najmniej 2. poziom skuteczności,
– odporność na ciepło kontaktowe: co najmniej 1. poziom skuteczności,
– odporność na drobne rozpryski stopionego metalu: co najmniej 2. poziom skuteczności.
Rękawice chroniące przed zagrożeniami termicznymi, w tym rękawice dla spawaczy (znajdziesz je w tym sklepie http://www.gvarant.pl/rekawice-robocze/rekawice-ocieplane-i-termoodporne/), powinny również spełniać wymagania w zakresie odporności na działanie czynników mechanicznych (ocenianych zgodnie z normą PN-EN 388 ). Wymagania dotyczące ochrony przed czynnikami mechanicznymi obejmują cztery parametry:
• odporność na ścieranie,
• odporność na przecięcie,
• wytrzymałość na rozdzieranie,
• odporność na przekłucie.
W przypadku rękawic ocenianych z zastosowaniem normy PN-EN 407 przyjmuje się, że powinny one charakteryzować się odpornością na ścieranie i wytrzymałością na rozdzieranie odpowiadającą co najmniej 1. poziomowi skuteczności. Natomiast rękawice dla spawaczy, w zależności od typu, powinny
spełniać następujące wymagania:
• rękawice typu A:
– odporność na ścieranie: co najmniej 2. poziom skuteczności,
– odporność na przecięcie: co najmniej 1. poziom skuteczności,
– wytrzymałość na rozdzieranie: co najmniej 2. poziom
skuteczności,
– odporność na przekłucie: co najmniej 2. poziom skuteczności,
• rękawice typu B:
– odporność na ścieranie: co najmniej 1. poziom skuteczności,
– odporność na przecięcie: co najmniej 1. poziom skuteczności,
– wytrzymałość na rozdzieranie: co najmniej 1. poziom skuteczności,
– odporność na przekłucie: co najmniej 1. poziom skuteczności.

Rękawice dla spawaczy przeznaczone do spawania łukowego powinny ponadto spełniać wymagania dotyczące rezystancji elektrycznej skrośnej (powinna być ona większa niż 105). Rękawice te zapewniają tylko minimalną rezystancję elektryczną, do 100 V prądu stałego podczas spawania łukowego. Nie są one jednak przeznaczone do ochrony przed porażeniem prądem elektrycznym; do tego celu stosuje się inne rękawice o odpowiednio potwierdzonych właściwościach ochronnych. W przypadku rękawic ochronnych w odróżnieniu od odzieży nie określono w normach wymagań dotyczących ochrony przed efektami cieplnymi oddziaływania łuku elektrycznego.
OBUWIE OCHRONNE DLA PRACOWNIKÓW PRZEMYSŁU NARAŻONYCH NA DZIAŁANIE CZYNNIKÓW GORĄCYCH
W przypadku obuwia nie istnieje jedna norma europejska, w której byłyby określone wymagania ogólne dla wszystkich typów obuwia, tak jak ma to miejsce dla odzieży i rękawic. W ramach obuwia nazywanego ogólnie ochronnym wyróżnia się trzy typy, tj. obuwie bezpieczne, ochronne i zawodowe. W odniesieniu do każdego z wymienionych typów obuwia funkcjonują oddzielne normy europejskie, w których zostały określone wymagania podstawowe oraz wymagania dodatkowe. O ile konieczne jest spełnienie wszystkich wymagań podstawowych zawartych odpowiednio w normie: PN-EN ISO 20345
– w przypadku obuwia bezpiecznego, PN-EN ISO 20346 [15] – w przypadku obuwia ochronnego lub PN-EN ISO 20347 [16] – w przypadku obuwia zawodowego, o tyle konieczność spełnienia wymagań dodatkowych wynika z deklarowanego przez producenta przeznaczenia obuwia.

Każdy z tych trzech typów obuwia może charakteryzować się dodatkowymi właściwościami ochronnymi, decydującymi o przydatności obuwia w warunkach narażenia na kontakt z gorącymi powierzchniami:
• izolacją spodu od ciepła,
• odpornością na kontakt z gorącym podłożem.

Obuwie, które zapewnia izolację od ciepła, jest znakowane symbolem HI, zaś obuwie odporne na kontakt z gorącym podłożem – symbolem HRO. W przypadku obuwia od niedawna funkcjonuje norma europejska, która znajduje zastosowanie do oceny obuwia przeznaczonego do ochrony przed czynnikami gorącymi, tj. PN-EN ISO 20349 [17]. Zgodnie z normą wśród obuwia chroniącego przed cząstkami roztopionego metalu wyróżnia się obuwie dla odlewników oraz obuwie dla spawaczy.

Zgodnie z normą PN-EN ISO 20349 obydwa omawiane typy obuwia powinny spełniać wymagania dla obuwia bezpiecznego, przy czym obuwie dla spawaczy może być obuwiem zarówno klasyfikacji I (obuwie ze skóry i innych materiałów, z wyłączeniem obuwia całogumowego i całotworzywowego), jak i klasyfikacji II (obuwie całogumowe i całotworzywowe), podczas gdy obuwie dla odlewników – tylko klasyfikacji I. Dla obydwu typów obuwia określono w normie szereg wymagań, w tym wymagania związane z odpornością na działanie czynników gorących (odporność na działanie stopionych metali: żelazo lub aluminium, odporność na drobne rozpryski stopionych metali, izolacja spodu od ciepła, zachowanie się wierzchu obuwia podczas palenia, odporność wierzchu na ciepło kontaktowe).

Zgodnie z normą stosuje się nowe symbole oznaczające właściwości ochronne obuwia dla odlewników:
• Al – symbol oznaczający odporność na duże ilości płynnego aluminium,
• Fe – symbol oznaczający odporność na duże ilości płynnego żelaza.
Z kolei symbol WG oznacza spełnienie wymagań dla obuwia przeznaczonego dla spawaczy.
ZASADY DOBORU ODZIEŻY, RĘKAWIC I OBUWIA OCHRONNEGO DO ZAGROŻEŃ NA STANOWISKACH PRACY

Podstawowe wytyczne dotyczące doboru i stosowania środków ochrony indywidualnej w środowisku pracy wynikają z zapisów dyrektywy 89/656/EWG [18], która została przeniesiona do prawa polskiego na mocy Rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 11 czerwca 2002 roku, zmieniającego rozporządzenie w sprawie ogólnych przepisów BHP i która określa obowiązki pracodawcy dotyczące zapewnienia bezpiecznego stosowania środków ochrony indywidualnej. Podstawowa zasada wynikająca z ww. przepisów jest powszechnie znana – środki ochrony indywidualnej powinny być stosowane tylko wtedy, gdy nie jest możliwe wyeliminowanie lub dostateczne ograniczenie ryzyka za pomocą innych działań.

W przypadku zagrożeń związanych z gorącem i płomieniem na wielu stanowiskach pracy często nie jest możliwe całkowite wyeliminowanie zagrożeń, wtedy stosowanie środków ochrony indywidualnej staje się koniecznością.

Należy przypomnieć, że odpowiedzialność za stosowanie środków ochrony indywidualnej na stanowisku pracy ponosi pracodawca, a jego podstawowe obowiązki i zakres odpowiedzialności obejmuje:
• nieodpłatne dostarczenie pracownikom środków ochrony indywidualnej,
• dobór odpowiednich środków ochrony indywidualnej do istniejących zagrożeń na podstawie wyników przeprowadzonej analizy i oceny ryzyka,
• przeszkolenie pracowników w zakresie stosowania środków ochrony indywidualnej,
• zapewnienie odpowiednich procedur przechowywania, czyszczenia, dekontaminacji i utrzymania, a także koniecznych napraw środków ochrony indywidualnej.
Pracodawca jest również zobowiązany do określenia warunków stosowania środków ochrony
W proces doboru i oceny różnych modeli środków ochrony indywidualnej na określone stanowiska pracy należy angażować pracowników, m.in. zapewnić im udział w badaniach użytkowych. Wyniki takich badań są źródłem informacji na temat dopasowania, komfortu użytkowania i akceptacji danego wzoru środka ochrony indywidualnej przez poszczególnych pracowników. Należy pamiętać o tym, że środek ochrony indywidualnej o najwyższym poziomie ochrony nie będzie spełniał swoich funkcji, jeśli nie będzie stosowany np. z powodu złego dopasowania do użytkownika.

Prawidłowy dobór odzieży ochronnej, rękawic i obuwia do zagrożeń występujących na gorących stanowiskach pracy wymaga ustalenia zależności między wynikami oceny ryzyka na stanowiskach pracy a klasą ochrony, jaką zapewniają środki ochrony indywidualnej w odniesieniu do poszczególnych parametrów charakteryzujących właściwości ochronne odzieży, rękawic i obuwia. Stąd dobór wymienionych środków ochrony indywidualnej należy rozpocząć od analizy wyników oceny ryzyka w odniesieniu do każdego rodzaju działalności zawodowej, poszczególnych stanowisk pracy i wykonywanych czynności.

Należy określić wszystkie czynniki niebezpieczne i szkodliwe, przed którymi konieczne jest zapewnienie ochrony pracownika, jak również zidentyfikować osoby i warunki ekspozycji na te czynniki.

W celu dokonania prawidłowego doboru środków ochrony indywidualnej do stosowania na stanowiskach pracy, na których stwierdzono występowanie narażenia pracowników na czynniki gorące, należy określić poziom i zakres ochrony, jaką mają zapewnić odzież, rękawice i obuwie ochronne w sposób szczegółowy . Biorąc pod uwagę zagrożenia występujące na gorących stanowiskach pracy, można ustalić trzy poziomy ryzyka, które ułatwią dobór odzieży, rękawic i obuwia, chroniących przed czynnikami gorącymi. W zależtablaności od stanowiska pracy i rodzaju wykonywanych czynności pracownik może być narażony na jeden lub więcej czynników niebezpiecznych, powinien więc być wyposażony w odpowiednią odzież ochronną, rękawice i obuwie, których stosowanie powoduje obniżenie narażenia na czynniki gorące.

 

 

0 Comments
Styczeń 24, 2015

Czynniki gorące a odzież ochronna

SKUTKI NADMIERNEJ EKSPOZYCJI PRACOWNIKÓW NA DZIAŁANIE CZYNNIKÓW GORĄCYCH
Narażenie pracownika na wymienione wyżej czynniki niebezpieczne występujące w środowisku pracy może skutkować poparzeniami, które mogą być przyczyną poważnych uszkodzeń ciała, a nawet śmierci.
Poparzenia organizmu w zależności od tego, jak są rozległe i w jakim stopniu uszkadzają powierzchnię skóry, są klasyfi kowane i zaliczane do jednego z trzech stopni [1, 2], wymienionych poniżej.
Pierwszy stopień (powierzchniowy) poparzenia dotyczy jedynie naskórka lub zewnętrznej warstwy skóry. Miejsce poparzone jest czerwone, obolałe, suche, bez pęcherzy. Długotrwałe uszkodzenie tkanek jest rzadkie i zazwyczaj ogranicza się do zwiększenia lub zmniejszenia zaczerwienienia skóry.
Drugi stopień poparzenia dotyczy zarówno naskórka, jak i głębszych warstw skóry. Poparzone miejsce jest czerwone, pojawiają się pęcherze, może być opuchnięte i obolałe.
Trzeci stopień poparzenia– uszkodzony jest naskórek i skóra, nieraz także leżące pod nią mię-śnie, ścięgna i kości. Miejsca oparzenia są białe lub zwęglone, nie ma w nich czucia, gdyż końcówki nerwów zostały uszkodzone.
Poparzenia ciała drugiego i trzeciego stopnia wymagają natychmiastowej interwencji lekarza.


WYMAGANIA DLA ODZIEŻY OCHRONNEJ DLA PRACOWNIKÓW PRZEMYSŁU NARAŻONYCH NA DZIAŁANIE CZYNNIKÓW GORĄCYCH

Wymagania ogólne, które powinien spełniać każdy rodzaj odzieży ochronnej, w tym odzież przeznaczona do ochrony przed czynnikami gorącymi, są zawarte w normie PN-EN 340 .

Odzież chroniąca przed czynnikami gorącymi podczas badania odporności na zapalenie powinna zawsze charakteryzować się niepalnością. To wymaganie dotyczy wszystkich materiałów zastosowanych w odzieży, szwów oraz akcesoriów.

Do prac, podczas których dochodzi do przypadkowego kontaktu z płomieniem i nie zachodzi ryzyko narażenia pracownika na inne rodzaje czynników gorących, powinna być stosowana odzież spełniająca wymagania normy PN-EN ISO 14116 [5]. W wymienionej normie przedstawiono 3 indeksy (poziomy) ograniczonego rozprzestrzeniania płomienia w zależności od zachowania materiałów bądź odzieży podczas badania odporności na zapalenie (rozprzestrzeniania płomienia). Indeks 3 charakteryzuje najwyższy stopień ochrony, natomiast indeks 1 – najniższy.

Jeżeli wymagana jest ochrona nie tylko przed zapaleniem, ale również przed innymi czynnikami gorącymi, odzież ochronna powinna spełniać wymagania normy PN-EN ISO 11612. Odzież ochronna spełniająca wymagania normy PN-EN ISO 11612 jest przeznaczona do ochrony pracownika przed krótkim kontaktem z płomieniem i przynajmniej jednym rodzajem innego czynnika gorącego (ciepło konwekcyjne, promieniowanie cieplne, duże rozpryski płynnego metalu) lub kombinacją tych czynników.

Odporność odzieży na każdy rodzaj czynnika jest
określona za pomocą kodu literowego:
• odporność na ciepło konwekcyjne – B,
• odporność na promieniowanie cieplne – C,
• odporność na duże rozpryski płynnych metali: aluminium – D, żelazo – E,
• odporność na ciepło kontaktowe – F.
Odporność odzieży na wymienione wyżej czynniki podawana jest w poziomach skuteczności; wyższy poziom skuteczności oznacza wyższy poziom ochronny wyrobu. W normie uwzględnione są wymagania dotyczą-ce ubrań, kombinezonów, jak również kapturów i getrów, natomiast inne rodzaje ochron, np. głowy, ochrony rąk i stóp, są z niej wyłączone.

Odzież ochronna dla spawaczy powinna spełniać wymagania normy PN-EN ISO 11611

Przeznaczona jest do ochrony użytkownika przed rozpryskami (małych kropli stopionego metalu), krótkotrwałym kontaktem z płomieniem, promieniowaniem cieplnym od łuku elektrycznego. Odzież ta minimalizuje również możliwość porażenia prą-dem elektrycznym w razie przypadkowego, krótkotrwałego kontaktu z przewodami elektrycznymi pod napięciem w przybliżeniu do 100 V prądu stałego w normalnych warunkach spawania.
Wszystkie materiały zastosowane w odzieży, szwy oraz akcesoria powinny charakteryzować się ograniczoną zdolnością do rozprzestrzeniania płomienia.

W normie PN-EN ISO 11611 określono dwie klasy ochrony przed drobnymi rozpryskami stopionych metali: klasę 1, oznaczającą niższy poziom, i klasę 2 – wyższy poziom:
• klasa 1 – odporność materiału lub układów materiałów na działanie drobnych rozprysków stopionego metalu (co najmniej 15 kropli), zapewnia ochronę podczas stosowania mniej niebezpiecznych technik spawania i w sytuacjach powodujących niższe poziomy oddziaływania rozprysków i promieniowania cieplnego,
• klasa 2 – odporność materiału lub układów materiałów na działanie drobnych rozprysków stopionego metalu (co najmniej 25 kropli), zapewnia ochronę podczas stosowania bardziej niebezpiecznych technik spawania i w sytuacjach powodujących wyższe poziomy oddziaływania rozprysków i promieniowania cieplnego.

OCHRONA PRZED EFEKTAMI CIEPLNYMI ODDZIAŁYWANIA ŁUKU ELEKTRYCZNEGO
Według normy PN-EN ISO 11612 [6] ochrona przed tego typu efektami jest wymaganiem opcjonalnym.

Szczegółowe wymagania dla tej odzieży przedstawiono w normach PN-EN 61482-1-2:2007 i IEC 61482-2:2009 . W instrukcji użytkowania odzieży ochronnej podana jest informacja, że odzież zapewnia ochronę przed łukiem elektrycznym klasy 1 (badanie przy natężeniu prądu zwarciowego 4 KA) lub klasy 2 (badanie przy natężeniu prądu zwarciowego 7 KA).
Pierwsza i druga klasa ochrony dotyczą spełniania wymagań bezpieczeństwa w odniesieniu do możliwych zagrożeń wynikających z elektrycznych zwarć łukowych.
Analiza ryzyka powinna wyjaśniać zagrożenia, gdyż w rzeczywistości mogą być one większe. Należy również pamiętać o tym, że powyższe wymagania uwzględniają jedynie cieplne skutki działania łuku elektrycznego, natomiast nie uwzględniają skutków takich, jak: hałas, efekty świetlne, wzrost ciśnienia, gorący olej, porażenie prądem elektrycznym, skutki fizycznego i psychicznego szoku oraz oddziaływanie toksyczne.

0 Comments
Styczeń 19, 2015

Ochrona przed czynnikami gorącymi – rękawice i odzież

Wciąż wiele stanowisk pracy łączy się z ekspozycją na płomień, ciepło czy odpryski gorących
metali. Gdy nie można zapobiec zagrożeniom przez zastosowanie rozwiązań organizacyjnych
i środków ochrony zbiorowej, należy zadbać o odpowiedni dobór rękawic, butów i odzieży
ochronnej.

Ekspozycja pracowników na czynniki gorące występuje na wielu stanowiskach pracy w przemyśle, przede wszystkim w takich branżach, jak:
hutnictwo metali i szkła, odlewnictwo, przemysł metalurgiczny, koksowniczy, ale także w zakładach piekarniczych i cukierniczych, kuchniach restauracyjnych itp. Narażenie na działanie czynników gorących dotyczy również określonych zawodów, które występują w różnych gałęziach gospodarki, np. pracowników wykonujących prace spawalnicze. Podstawowe czynniki zaliczane do gorących
to: płomień, ciepło konwekcyjne, promieniowanie cieplne (podczerwone), małe i duże rozpryski stopionego metalu, odpryski gorących metali, ciepło kontaktowe (kontakt z gorącymi przedmiotami i powierzchniami o wysokiej temperaturze).

Ryzyko powstawania urazów i obrażeń ciała wynika z różnorodności występujących czynników gorących oraz ich zróżnicowanego natężenia i stopnia oddziaływania na stanowiskach pracy. Pomimo wprowadzania rozwiązań organizacyjnych i technicznych, zmierzających do ograniczania narażenia pracowników na działanie czynników gorących, często zachodzi konieczność stosowania środków ochrony indywidualnej w celu zapobiegania poparzeniom oraz innym obrażeniom ciała. Szczególnego znaczenia nabiera wówczas dobór środków ochrony indywidualnej o właściwej skuteczności. Rękawice termoodporne znajdziesz tutaj http://www.gvarant.pl/rekawice-robocze/rekawice-ocieplane-i-termoodporne/

W niniejszym artykule przedstawiono podstawowe informacje dotyczące doboru odzieży, rękawic i obuwia, przeznaczonych dla pracowników wykonujących prace w narażeniu na działanie czynników gorących, m.in. hut metali, szkła, wyrobów ceramicznych, zakładów metalowych oraz dla spawaczy.
Dysponowanie odpowiednim poziomem wiedzy na temat doboru środków ochrony indywidualnej do zagrożeń występujących na danym stanowisku pracy przyczynia się do zwiększania bezpieczeństwa pracowników wykonujących czynności w warunkach gorącego środowiska pracy.

RODZAJE NIEBEZPIECZNYCH CZYNNIKÓW GORĄCYCH NA STANOWISKACH PRACY
Podstawowe czynniki gorące występujące na stanowiskach pracy to:
Płomień– jest obecny przy wielu rodzajach działalności zawodowej, często stanowi bowiem element procesu technologicznego. W wyniku zakłóceń procesu technologicznego może zdarzyć się przypadkowe i nie w pełni kontrolowane rozprzestrzenianie płomieni, które mogą być przyczyną zapalenia się odzieży, rękawic, obuwia i związanych z tym poparzeń ciała. Płomień jest również źródłem ciepła konwekcyjnego i istotnie podwyższa temperaturę otoczenia.
Promieniowanie podczerwone (cieplne)– jest to promieniowanie optyczne o długości fali 780-10 000 nm (Wolska A. i inni, 2001 ), jest najczęściej występującym czynnikiem niebezpiecznym na wielu gorących stanowiskach pracy, stanowiąc skutek uboczny procesów technologicznych, między innymi w hutnictwie i przemyśle metalowym.
Rozpryski płynnego metalu, gorący żużel, odpryski gorącego metalu – na działanie dużych rozprysków płynnego metalu, jak np. żelazo, aluminium, miedź, stal, cynk, srebro, narażeni są przede wszystkim pracownicy hut i odlewni, z kolei narażenie na drobne rozpryski stopionych metali jest charakterystyczne dla spawaczy. Poparzenia płynnym metalem bywają przyczyną poważnych, a nawet śmiertelnych wypadków. Zagrożeniu rozpryskami płynnego metalu w odlewniach i hutach towarzyszą inne zagrożenia, zarówno termiczne, jak i mechaniczne, chemiczne, akustyczne i wibracyjne oraz zagrożenie związane z porażeniem prądem.
Kontakt z gorącym przedmiotem– ten rodzaj zagrożenia dotyczy przede wszystkim rąk (podczas kontaktu z gorącymi obiektami) i stóp (podczas poruszania się po gorących powierzchniach).
Wciąż wiele stanowisk pracy łączy się z ekspozycją na płomień, ciepło czy odpryski gorących metali. Gdy nie można zapobiec zagrożeniom przez zastosowanie rozwiązań organizacyjnych i środków ochrony zbiorowej, należy zadbać o odpowiedni dobór rękawic, butów i odzieży ochronnej.
Ochrona przed czynnikami gorącymi w środowisku pracy – odzież, rękawice i obuwie ochrona są przedmiotami i powierzchniami, które mogą osiągać temperaturę nawet kilkuset stopni Celsjusza.
Łuk elektryczny– podczas prac z instalacjami elektrycznymi mogą pojawić się zakłóceniowe łuki elektryczne, które wydzielają ogromne ilości energii w ciągu ułamków sekundy i tym samym stanowią śmiertelne zagrożenie dla osób znajdujących się w pobliżu. Zakłóceniowy łuk elektryczny to rozładowanie energii w formie wysokiej temperatury, której towarzyszy fala ciśnienia, głośny wybuch, błysk oraz promieniowanie. Temperatura łuku jest wystarczająco wysoka, aby spowodować oparzenie radiacyjne pracownika. Ciepło emitowane przez łuk elektryczny może doprowadzić do zapalenia się, stopienia lub rozerwania ubrania, a w konsekwencji do powstania ciężkich oparzeń ciała.

 

0 Comments
Styczeń 19, 2015

Bezpieczeństwo w pracy

Czy sprawa ubioru może odgrywać istotną rolę w pracy?  Tak, i to najważniejszą. Z pozoru niegodna uwagi, w wielu sytuacjach chroni życie, poprawić komfort, a przez to wydajność naszej pracy. Ubrania ochronne mają ma za zadanie zabezpieczać pracownika przed niebezpieczeństwem wynikającym z przeprowadzanej przez niego pracy – zastępując przy tym lub przykrywając odzież osobistą. Jak wszyscy wiemy ,zagrożenia napotykane w pracy miewają różne konsekwencje – w zależności od profesji.

1111

Każdy element odzieży ochronnej roboczej musi być solidny a co za tym idzie zapewniać użytkującemu go pracownikowizabezpieczenie przed np. działaniem strumienia substancji chemicznej w postaci ciekłej. ma to istotne znaczenie w sytuacji osób pracujących ”w towarzystwie” niebezpiecznych substancjach chemicznych: gazów, par, cieczy czy drobnych cząstek stałych. Dobierając odpowiednie ubrania ochronne w takich zakładach pracy, należy wziąć pod uwagę stężenie chemikaliów, ich rodzaj oraz poziom działania.

Wiemy, jak ważna jest ochrona głowy. Aby czuć się komfortowo podczas noszenia kasku, musi być odpowiednio dobrany do głowy użytkownika. Kombinezon roboczy to następny element garderoby, który musi być odporny na niekorzystne warunki, a przy tym zapewniać komfort w czasie noszenia. Funkcjonalny kombinezon roboczy wzbogacony jest o pożyteczne kieszenie, które możemy wypełnić potrzebnymi podczas pracy narzędziami – na budowie miarką, w warsztacie ślusarskim kluczami.

0 Comments
Grudzień 8, 2014

Odzież robocza – rękawice

Przeróżnego typu odzież ochronna jest w dwudziestym pierwszym wieku nieoceniona w trakcie wykonywania najróżniejszych prac. Zwłaszcza w czasie pracy manualnej często okazują się konieczne przeróżnego typu rękawice robocze, jakie skutecznie chronią dłonie, zapewniają znaczną wygodę oraz ułatwiają skuteczną pracę. Dobre rękawice specjalnie dostosowane do warunków pracy to podstawa – z tego powodu zdecydowanie dobrze zadbać, by idealnie spełniały swe funkcje , jak również wyróżniały się wysoką jakością.

 shutterstock_221410102

W zależności od rodzaju wykonywanej pracy da się wymienić kilka typów rękawic roboczych. W przypadku prac z ostrymi narzędziami na pewno trzeba zdobyć rękawice antyprzecięciowe, jakich zadaniem jest sprawne chronienie dłoni przed urazami, razem z zapewnieniem nadzwyczajnej wygody w czasie pracy. Tego typu rękawice robocze mogą być wykonane z mnóstwa najróżniejszych materiałów – chociażby nylonu – więcej na ten temat. Z kolei w przypadku prac związanych z obsługiwaniem różnych urządzeń wysoce pożyteczne są rękawice antywibracyjne, ponieważ dzięki ich budowie można łatwym sposobem uzyskać doskonałą amortyzację, która zdecydowanie okaże się wysoce pomocna.

Dla ludzi posiadających częsty kontakt z rozmaitymi substancjami chemicznymi stworzone są też rękawice chemoodporne – dobrze wybrane nie ograniczają motoryki rąk , a także efektywnie ochraniają przed substancjami zasadowymi, lakierami lub rozpuszczalnikami. Są zdecydowanie konieczne podczas wielu prac laboratoryjnych , jak również w przemyśle. Podczas prac powiązanych z przemysłem nieodzowne są także rękawice robocze dla mechaników – zarówno docieplane, jak z odciętymi końcówkami palców, przeznaczone do delikatniejszych prac. Wybrane rękawice są także uniwersalne – wykonane przeważnie ze skóry lub bawełny, doskonale służą do wyraźniej wymagających prac w ogrodzie, budowlanych oraz kolejnych wymagającej niemałej dozy precyzji. Podczas ciężkich prac na pewno przydadzą się grube rękawice robocze, jakie izolują dłoń – chociażby skórzane w trakcie wybranych prac w branży przemysłowej bądź termoodporne, wykorzystane chociażby w hutnictwie

pobrane

Na pewno warto wiedzieć, iż rękawice robocze potrafią być zarówno używane jednorazowo, jak i potrafią okazać się wielorazowe. Rękawice – choć są wyjątkowo nieocenione – to nie wszystko; bardzo użyteczne, a z reguły także obowiązkowe, są pełne komfortu koszule robocze –http://www.gvarant.pl/pl/odziez-robocza/koszule/. Znakomicie dobrane idealnie pomagają w czasie najróżniejszych prac manualnych oraz fizycznych – zapewniają wygodę, odpowiednią temperaturę i bezpieczeństwo.

0 Comments
Grudzień 8, 2014

Odzież ostrzegawcza zastosowanie i wymagania

Zapewnianie ochrony pracowników przed silnym nasłonecznieniem

Ostre nasłonecznienie latem powoduje wzrost temperatury wewnątrz pomieszczeń w budynkach. Redukcja bezpośredniego promieniowania słonecznego w takim wypadku możliwa jest np. przez zamontowanie lekkich, stałych żaluzji przeciwsłonecznych, montowanych na konstrukcji zewnętrznej budynku, które chronią przed niepożądanym wzrostem temperatury wewnątrz budynku. Można również zastosować system zewnętrznych lameli zacieniających o nachyleniu stałym lub zmiennym lub żaluzje lub rolety w oknach pomieszczeń znajdujących się od nasłonecznionej strony.
W przypadku konieczności stosowania na stanowisku pracy (na zewnątrz pomieszczeń przy wysokich temperaturach powietrza) specjalistycznej odzieży ochronnej, zabezpieczającej pracownika przed czynnikami szkodliwymi (np. biologicznymi) konieczne jest, jak dowodzą badania prowadzone w Centralnym Instytucie Ochrony Pracy, skracanie czasu pracy w takiej odzieży ochronnej.
W miejscach i na stanowiskach pracy nasłonecznionych możecie również ustawiać namioty, ewentualnie montować „markizy” lub daszki chroniące pracownika przed promieniami słonecznymi.

 

Przykład
Pracodawca postawił nad wykopem, w którym pracują robotnicy, namiot ogrodowy zacieniający pracujących w wykopie.
Dobre praktyki wskazują także, aby zapewniać możliwości obmycia całego ciała po wykonaniu prac fizycznych wszystkim grupom pracowników, nie tylko tym wskazanym przez przepisy. Należy zauważyć, że pracodawcy coraz częściej zapewniają tę możliwość swoim pracownikom.
Jeszcze innym środkiem jest naklejanie bezpośred¬nio na szybę folii redukującej promieniowanie UV. Przy stosowaniu takich folii warto upewnić się, czy nie zmienia się barwa światła dziennego. Zmiana barwy światła dziennego może niekorzystnie wpływać na samopoczucie pracowników i stanowić czynnik uciążliwy środowiska pracy.

Ochrona przed nasłonecznieniem przy pracy na zewnątrz
W przypadku wykonywania przez pracowników pracy na zewnątrz pomieszczeń, w miejscach o silnym nasłonecznieniu (rolnicy, pracownicy branży budowlanej), należy koniecznie zabezpieczyć takich pracowników przed negatywnym wpływem promieniowania UV. Pracownicy w miejscach z bezpośrednim oddziaływaniem promieni słonecznych powinni być wypo¬sażeni i nosić nakrycie głowy. Natomiast jeżeli na stanowisku pracownik powinien korzystać z odzieży roboczej, ma być w miarę możliwości przewiewna i lekka.

W przypadku konieczności stosowania na stanowisku pracy (na zewnątrz pomieszczeń przy wysokich temperaturach powietrza) specjalistycznej odzieży ochronnej (zobacz sklep z odzieżą ochronną – www.gvarant.pl/pl/odziez-robocza) , zabezpieczającej pracownika przed czynnikami szkodliwymi (np. biologicznymi) konieczne jest, jak dowodzą badania prowadzone w Centralnym
Instytucie Ochrony Pracy, skracanie czasu pracy w takiej odzieży. W miejscach i na stanowiskach pracy nasłonecznionych możecie również ustawiać namioty, ewentualnie montować „markizy” lub daszki chroniące pracownika przed promieniami słonecznymi.

1 Comments
Październik 25, 2014

Odzież robocza dla pracownika pracującego zimą na dworze

Odzież robocza dla pracownika pracującego zimą na dworze

Jaką odzież roboczą należy zapewnić pracownikowi wykonującemu pracę na dworze zimą?

Pracownikom wykonującym pracę na dworze zimą należy zapewnić odzież roboczą, taką jak:
• kurtka lub kombinezon ocieplany,
• nakrycie głowy ocieplane,
• rękawice z warstwą nieprzemakalną,
• koszula flanelowa.

Pamiętajcie, że to pracodawca ustala rodzaje odzieży roboczej, której powinny być stosowanie przez pracowników wykonujących pracę na dworze zimą, a także przewidywane okresy użytkowania tej odzieży.

Podstawa prawna

art. 2378 § 1 Kodeksu pracy

0 Comments
Październik 7, 2014

Przepisy dotyczące odzieży roboczej

Zgodnie z art. 2377 Kodeksu pracy (ustawa z 26 czerwca 1974 r., Dz.U. z 1998 r., Nr 21, poz. 94, ze zm.), pracodawca jest zobowiązany dostarczyć pracownikowi nieodpłatnie odzież i obuwie robocze, spełniające wymagania określone w Polskich Normach w przypadku, gdy odzież własna pracownika może ulec zniszczeniu lub znacznemu zabrudzeniu, albo ze względu na wymagania technologiczne, sanitarne lub bezpieczeństwa i higieny pracy. Pracodawca może także ustalić stanowiska pracy, na których dopuszcza się używanie przez pracowników, za ich zgodą, własnej odzieży i obuwia roboczego, spełniających wymagania bezpieczeństwa i higieny pracy (art. 2377 par. 2 k.p.). W takim przypadku pracownikom używającym własnej odzieży roboczej pracodawca wypłaca ekwiwalent za jej używanie w wysokości uwzględniającej ich aktualne ceny (art. 2377 par. 4 k.p.). Jednakże używanie przez pracowników własnej odzieży roboczej nie jest dopuszczalne na stanowiskach pracy, na których są wykonywane prace związane z bezpośrednią obsługą maszyn i innych urządzeń technicznych albo prace powodujące intensywne brudzenie lub skażenie odzieży i obuwia roboczego środkami chemicznymi lub promieniotwórczymi albo materiałami biologicznie zakaźnymi (art. 2377 par. 3 k.p.).

Odzież i obuwie robocze są własnością pracodawcy. I to pracodawca jest zobowiązany zapewnić, aby odzież i obuwie robocze posiadały właściwości ochronne i użytkowe. Obowiązkiem pracodawcy jest także pranie, konserwacja, naprawa, odpylanie, odkażanie odzieży i obuwia (art. 2379 par. 2 k.p.). Na zasadzie wyjątku od zasady, jeśli pracodawca nie może zapewnić prania odzieży, obowiązki w tym zakresie mogą być wykonywane przez pracownika, pod warunkiem wypłacania przez pracodawcę ekwiwalentu pieniężnego w wysokości kosztów poniesionych przez pracownika (art. 2379 par. 3 k.p.). Nie można jednak powierzyć pracownikowi obowiązku prania, konserwacji, odpylania i odkażania odzieży roboczej w sytuacji, gdy w wyniku stosowania w procesie pracy uległa ona skażeniu środkami chemicznymi lub promieniotwórczymi albo materiałami biologicznie zakaźnymi (23710 par. 2 k.p.).

Przepisy prawa pracy stanowią, że odzież i obuwie robocze dostarczane są pracownikom nieodpłatnie (2377 par. 1 k.p.). Co oznacza, że nie jest możliwa sytuacja, w której pracodawca obciążyłby kosztami jej zakupu pracowników. Odzież powinna być dostarczona pracownikowi przed podjęciem pracy na danym stanowisku, a jej przydział powinien zostać odnotowany w imiennej karcie ewidencyjnej prowadzonej odrębnie dla każdego pracownika (par. 8 pkt. 3 rozporządzenia ministra pracy i polityki socjalnej z 28 maja 1996 r. w sprawie zakresu prowadzenia przez pracodawców dokumentacji w sprawach związanych ze stosunkiem pracy oraz sposobu prowadzenia akt osobowych pracownika, Dz.U. Nr 62, poz. 286, ze zm.).

Dostarczana konkretnemu pracownikowi odzież robocza powinna być zgodna z Polskimi Normami i mieć odpowiednie właściwości użytkowe, ale także powinna być dostosowana do specyfiki pracy oraz cech fizycznych organizmu danego pracownika. Rzadko bowiem zdarza się, że zatrudnieni pracownicy mają podobny wzrost i wagę. Tym samym odzież robocza dla konkretnego pracownika powinna być wybrana i przydzielona przy uwzględnieniu jego cech fizycznych, takich jak wzrost, waga i w tym sensie można powiedzieć, że jest ona zindywidualizowana.

shutterstock_221410102

Obowiązkiem pracodawcy jest nie tylko ustalenie rodzaju odzieży i obuwia roboczego stosowanego przez pracowników, ale również przewidywalnych okresów ich użytkowania (art. 2378 par. 1 k.p.). Ponadto przydzielanie odzieży i obuwia roboczego powinno odbywać się po przeprowadzeniu konsultacji z pracownikami lub ich przedstawicielami (np. związkami zawodowymi) – art. 23711a par. 1 pkt. 4 k.p. Zasady wyposażania pracowników w ubranie robocze powinny zostać zawarte w treści regulaminu pracy (art. 1041 par. 1 pkt. 1 k.p.) lub innych przepisów wewnątrzzakładowych, np. zakładowy układ zbiorowy pracy.

Aktualnie obowiązujące przepisy prawa pracy nie przewidują norm określających, jakie rodzaje odzieży i obuwia roboczego, w jakiej ilości powinny być pracownikom na określonych stanowiskach przydzielone. Niegdyś normy takie zawierała uchwała nr 44 Rady Ministrów z 27 marca 1990 r. w sprawie zasad przydzielania pracownikom środków ochrony indywidualnej oraz dostarczania odzieży roboczej (M.P. Nr 14, poz. 109, ze zm.), uchylona w 1996 r., a przed nią uchwała nr 136 Rady Ministrów z 12 lipca 1981 r. w sprawie zasad przydzielania pracownikom odzieży ochronnej, odzieży roboczej i sprzętu ochrony osobistej (M.P. Nr 19, poz. 168, ze zm.). Obecnie ustalenia co do rodzaju i ilości odzieży oraz przewidywalnego okresu jej użytkowania powinny zostać określone w przepisach wewnątrzzakładowych. Okres używalności powinien uwzględniać rodzaj i jakość materiału, z jakiego odzież i obuwie jest wykonana, a także sposób wykonywania pracy na danym stanowisku. Okres używalności odzieży roboczej zależy więc w dużej mierze od konkretnych warunków pracy panujących w danym zakładzie pracy, a więc stosowanej technologii, stanu maszyn, stopnia brudzenia i niszczenia odzieży itp.

 

Odzież robocza jest własnością pracodawcy, a wiec w sytuacji, gdy stosunek pracy ustaje, pracownik jest zobowiązany zwrócić ją pracodawcy. Jeśli zwrócona odzież robocza nadaje się do użytku (tj. nie utraciła swoich właściwości i nie upłynął jeszcze ustalony okres użytkowania), dopuszczalne jest ponowne jej przydzielenie innym pracownikom za wyjątkiem bielizny osobistej i obuwia, jeżeli tylko została ona odpowiednio zdezynfekowana, wyczyszczona. Sytuacja taka może mieć miejsce, np. w przypadku, gdy pracownik otrzymał nową odzież roboczą i po kilku tygodniach jej używania stosunek pracy ustał. Zatem pracownik przyjęty na jego miejsce może otrzymać tę samą odzież roboczą (czystą, odpowiednio zdezynfekowaną), jeżeli jej stan pozwala na jej dalsze użytkowanie, nie upłynął jeszcze okres jej używalności i pasuje ona na nowego pracownika – obaj pracownicy są podobnego wzrostu i postury.

Ważne: Pracownik nie może być dopuszczony do pracy bez odzieży i obuwia roboczego, jeśli pracuje na stanowisku, na którym używanie odzieży jest niezbędne (art. 2379 par. 1 k.p.) i jeśli taka odzież zostanie mu przydzielona, obowiązkiem pracownika jest jej używać zgodnie z przeznaczeniem (art. 211 pkt. 4 k.p.).

1 Comments
Październik 7, 2014

Środki ochrony indywidualnej – odzież

Pracodawca powinien dostarczyć swoim pracownikom wyposażenie oraz sprzęt i narzędzia pomocnicze zapewniające bezpieczne warunki pracy. Środki te muszą posiadać oznakowanie CE. Obowiązkiem pracodawcy jest nieodpłatne dostarczenie pracownikowi środków i urządzeń ochrony indywidualnej, jeżeli ich stosowanie w danym miejscu pracy jest obowiązkowe, np. używanie obuwia robo­czego i / lub ochronnego

Ubrania robocze 

Zgodnie z Ustawą o bezpieczeństwie pracy i zdrowia pracownicy powinni być ubrani w sposób, nie stwarzający zagrożenia wypadkowego.
Zanim rozpoczniesz pracę zdejmij zegarek i biżuterię, ponieważ mogą one stanowić zagrożenie.
Zwiąż długie włosy, w sposób zabezpieczający je przed wciągnięciem przez części maszyn i urządzeń.
Wzrost ryzyka wypadku powoduje zapalniczka noszona w kieszeni. Zalecane jest używanie zapałek zamiast zapalniczki.
Na ubraniu roboczym powinny widnieć imię pracownika i nazwa pracodawcy.

Odzież robocza
Upewnij się, że rozmiar dostarczonej ci odzieży roboczej i ochronnej jest odpowiedni oraz nie jest ona zniszczona. Zbyt duża lub zniszczona odzież, może zaczepić się o wystające elementy lub zostać wciągnięta i utknąć w obracających się częściach maszyn.
Brudna odzież robocza i ochronna traci swoje właściwości ochronne i użytkowe, w razie potrzeby należy ją zmienić. Brudna odzież również brudzi bieliznę. Brudne kombinezony oraz syntetyczna bielizna może łatwo ulec zapaleniu. Odzież zanieczyszczona czystym tlenem łatwo ulega zapłonowi.

Sprawdź ofertę na odzież roboczą w największym sklepie bhp w internecie.
Jeżeli wykonujesz prace pożarowo niebezpieczne używaj atestowanej odzieży trudnopalnej. Jest ona widocznie oznakowana. Podczas wykonywania prac pożarowo niebezpiecznych nie zale¬cane jest noszenie bielizny syntetycznej.
Po zakończeniu dnia pracy należy się umyć oraz zmienić odzież – do tego celu są przeznaczone pomieszczenia socjalne. Pracodawca jest zobowiązany zapewnić osobne damskie i męskie pomieszczenia socjalne w miejscu pracy lub w jego bezpośrednim sąsiedztwie.

0 Comments
Październik 7, 2014